مشارکت

مشارکت شاید تنها رایج ترین موضوع در بررسی و باز کاوی رفتار سازمانی در اداره عمومی است. مدیریت مشارکت جو در کانون تاخت و خرده گیری هواداران رفتارانسانی بر روش‌های کهن در رفتار سازمانی، به ویژه بر مدیریت علمی، جایداشت. در جنبش دهه 1960 و دهه 1970 و امور اداری عمومی نو، مشارکت جایی نمایان داشت، و بخش عمده کوشش در بالندگی سازمان را هم اکنون در اختیاردارد. مشارکت یک مفهوم بنیادی در بررسی انگیزش و نیز موضوعی بنیادی دربررسی تصمیم گیری است، زیرا در گسترده فراگرد انتخاب و گزینش جایگاهی ویژهدارد. با این همه به رغم بسیاری از گواهه‌های حاکی از اهمیت مشارکت درمدیریت عمومی، بسیاری از سازمانهای دولتی همچنان ساختار رده بندی شده راحفظ کرده، از راه فرادگردهای غیر مشارکتی، و به نسبت متمرکز، به کارمی‌پردازند. مدیریت مشارکت جو دشواریهای یگانه‌ای بر امور اداری دولتی پدیدمی‌آورد. از یک سو انبوه در خور توجهی از گواهه‌هایی که بر پایه نوشته‌هایرفتار در دست است، اشاره بر آن دارند که شکلهای مدیریت و کارگردانی مشارکتجو در بسیاری از زمینه‌هایی که دولت در آنها به کار می‌پردازد، کارآمدی واثر بخشی بیشتر دارد. افزوده بر آن، یک سنت ریشه دار و دور و دراز وجوددارد که دولت در پدیده‌های تازه مدیریت از بخش بازرگانی پیش و برتری داشته،بخشی که هم اکنون به گونه‌ای فزاینده با نیک سازیهای مشارکت جویانه همراهاست. از سوی دیگر نیروهای سهمگینی که ویژه بخش دولتی هستند به بستن راه گسترش مدیریت مشارکت جوگرایش دارند.

 

/ 0 نظر / 12 بازدید