گذر عمر

حضرت حافظ علیه رحمه میفرمایید :

یشین برلب جوی وگذر عمرببین      کین اشاره زجهان گذران مارابس

حافظ چه تشبیهی جالب بکار برده  گذرعمر زندگی به آب روان هرچه دورترمیشود باریکتر وریزترنمایان است ودردوردست به مانندسرسوزن پدیداروآنگاه ناژیدامیگردد.انگار به پرسپکتیو جنگل که نگاه می کنی انبوه درختان قد برافراشته به آسمان مانندقطاری که به سرعت ازعدسی چشمانت دور می شود وباریکتر تا جاییکه درختان درختچه می گرددند وقطار مورچه ای خزان وسیاهی وهیچ .

گذشته از آن ابرکه آبستن باران است وچون دامن افشان پهنه ی آسمان را می پوشاند وگاه دانه دانه انگار چوپانی که زمین راشخم میزند ودانه می افشاند .وآنگاه بهار که سراسر دشت سبزه می شود وگندم وامثالهم عینهو ابر وآسمان .

اما باد ابر آسمان پوش را درمینوردد وپاییز بیرحم   بهاررا این همان داستان سنگ است وشیشه .شیشه ی عمر باتلنگری ترسناک دلفریب حضرت اعزراییل می شکند ودردوردست آدمی اسیر خاک ویک فاتحه نصیب او

/ 0 نظر / 3 بازدید